Motana Volia

در بحث‌هایی که اخیرا با برخی از دوستان داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که موثرین راه برای مبارزه با قراردادهای موقت کار، تشکیل «اتحادیه‌ی سراسری کارگران قرارداد موقت» است. البته به نظر من اگر این اتحادیه به صورت یک‌پارچه با «اتحادیه‌ی سراسری کارگران اخراجی و بیکار» تشکیل می‌شد کارایی بهتری داشت.

لطفا نظرتان را درباره‌ی این پیشنهاد بنویسید.

پانوشت: با توجه به کامنت آقای بینا داراب زند، لازم است درباره‌ی این‌که چرا تصور می‌کنم این دو اتحادیه («اتحادیه‌ی کارگران قرارداد موقت» و «اتحادیه‌ی کارگران اخراجی و بیکار») باید یک‌پارچه باشند توضیح دهم.

می‌دانیم که کارفرما می‌تواند به راحتی کارگران قرارداد موقت را اخراج نماید یا به سادگی از تمدید قراردادشان خودداری کند. و می‌توان با اطمینان گفت که کارگران فعال در اتحادیه‌ها و ... بیش‌تر در معرض اخراج هستند. مساله این است که احتمالا پس از مدتی، بسیاری از فعالان این اتحادیه، «کارگران اخراجی و بیکار» خواهند بود. به تصور من کارگر قرارداد موقت، می‌تواند متزلزل بودن شرایط کاری خود را درک کند و در کنار کارگران اخراجی و بیکار قرار گرفته و در یک اتحادیه فعالیت کند.

بيژن صباغ امروزدر برابر دانشگاه توسط نيروهاي ناشناس ربوده شد

2007-04-14T17:16:00.000+03:30

امروز (شنبه 25 فروردين )بيژن صباغ فعال دانشجويي دانشگاه مازندران (دانشكده فني ) در برابر در اصلي دانشگاه توسط نيروهاي ناشناس ربوده و به مكان نامعلومي منتقل گرديد و تا اين لحظه از وضعيت وي اطلاعي در دست نيست . گفتني ست كه بيژن در پي وقايع اخير دانشگاه مازندران به همراه چند تن از هم دانشگاهيانش ، به حكم كميته انضباطي دانشگاه به يك ترم تعليق از تحصيل ( ترم جاري ) محكوم گرديد .

نقل از: شانزده آذر، آزادی و برابری

فراخوان تجمع روز جهانی زن

2007-03-07T13:34:00.000+03:30

نقل قول از عروسک کوکی:

(خواهش مي‌كنم با توجه به شايعاتي در خصوص لغو تجمع روز 5‌شنبه مقابل مجلس در انتشار اين اطلاعيه همكاري كنيد. چرا كه برگزاري اين تجمع به قوت خود باقي‌ست):

روز جهانی زن را زمانی گرامی می‌داریم که هنوز قوانین تبعیض‌آمیز بر سر زنان میهنمان سنگینی می‌کند. سیاست‌های جداسازی و سهمیه‌بندی جنسیتی با شدت هرچه تمام‌تر اعمال می‌شود. جنگ طلبان با کوبیدن بر طبل جنگ، آرامش و امنیت را از مردم سلب می‌کنند، حقوق بشر به طور مستمر نقض می‌شود. زنان، کودکان و سایر قربانیان خشونت و بی‌عدالتی، پناهی نمی‌یابند و آسیب‌های اجتماعی و فقر هرچه بیشتر چهره‌ای زنانه به خود می‌گیرد. در این شرایط، زنان با تلاش‌های خستگی‌ناپذیر در مسیر احقاق حقوق انسانی، شهروندی و جنسیتی هم‌چنان پای می‌فشارند.

ما با تاکید بر خواسته‌های دموکراتیک و مسالمت جویانه خود، از همه زنان و مردان آزاداندیش دعوت می‌کنیم برای ابزار همبستگی تا رفع هر گونه تبعیض و بی‌عدالتی علیه زنان و اعتراض به دستگیر شدن عده‌ای از فعالان زنان، به تجمع ما که در روز 8 مارس، 17 اسفند 85 از ساعت 2 تا 3 بعد از ظهر در مقابل در اصلی مجلس برگزار خواهد شد، بپیوندند.

پ.ن1: اين تجمع بدون سر دادن هيچ‌گونه شعاري و در سكوت برگزار خواهد شد. لطفن اگر مي‌آييد حتا اگر به شما توهين كردند با آن‌ها درگير نشويد و حرفي نزنيد.

پ.ن2: با توجه به كمبود وقت و شايعه‌ي لغو اين مراسم، تا جايي كه امكان دارد براي انتشار اين اطلاعيه بكوشيد.

پ.ن3: اين تجمع تنها براي بزرگداشت مراسم 8 مارس و در اعتراض به بازداشت فعالان زن برگزار خواهد شد و هيچ هدف ديگري را دنبال نمي‌كند و وابسته به هيچ سازمان يا فرد خاصي نيست و فقط تصميم جمعي از فعالان زن است كه دستگير نشده‌اند!

بازداشت فعالان جنبش زنان

2007-03-04T21:17:00.000+03:30

آخرین لیست اسامی بازداشت شده‌گان

بازداشت شده گان به بند دویست و نه زندان اوین منتقل شدند.

آخرین اخبار را در این‌جا بخوانید.

معرفی کتاب

2007-02-09T11:33:00.001+03:30

در رابطه با بحث‌های اخیر، این کتاب می‌تواند بسیار مفید باشد:

ملت و ملی‌گرایی

نویسنده: اریک. جی. هابس‌باوم Eric. J. Hobsbawm

مترجم: علی باش

ناشر: انتشارات مهردامون

قیمت: ۲۰۰۰ تومان

درباره‌ی پیش نویس قانون نفت عراق

2007-01-10T18:12:00.000+03:30

این را بخوانید: "آشکار شدن هدف واقعی آمریکا و بریتانیا از اشغال عراق"

فعالیت قانونی و غیر قانونی

2006-12-21T22:35:00.000+03:30

تاریخ و آگاهیِ طبقاتی (پژوهشی در دیالکتیکِ مارکسیستی)

نویسنده: جورج لوکاچ

مترجم: محمدجعفر پوینده

در آغاز فصل «فعالیت قانونی و غیر قانونی» این‌طور می‌خوانیم:

"برای بررسی فعالیت قانونی و غیر قانونی در مبارزه‌ی طبقاتی پرولتاریا، همانند هر مسئله‌ی مربوط به شکل‌های عمل [پرولتاریا]، توجه به انگیزه‌ها و گرایش‌های ناشی از آن‌ها، مهم‌تر و روشن‌گرانه‌تر از توجه به واقعیت محض است. زیرا واقعیتِ صرف قانونی یا غیر قانونی بودنِ بخشی از جنبش کارگری در واقع چنان تابع «تصادف‌های» تاریخی است که بررسی آن همواره به شناخت اصولی نمی‌انجامد. هیچ حزبِ حتی به غایت فرصت‌طلب و خیانت‌کاری وجود ندارد که گاهی زیر فشار اوضاع واحوال ناگزیر به فعالیت غیرقانونی کشیده نشود. از سوی دیگر، به راحتی می‌توان اوضاعی را تصور کرد که در آن، انقلابی‌ترین و سازش ستیزترین حزب کمونیست نیز موقتاً بتواند تقریباً به نحوی یک‌سره قانونی فعالیت کند. از آن‌جا که این معیار، اساس مناسبی به دست نمی‌دهد، باید به بررسی انگیزه‌های گزینش تاکتیک قانونی یا غیرقانونی بپردازیم. اما در این‌جا نیز نباید به تعیین انتزاعی انگیزه‌های ذهنی بسنده کنیم. زیرا اگرچه ویژگی نمایان فرصت‌طلبان آن است که معمولاً به هر قیمتی به فعالیت قانونی می‌چسبند، به کلی نادرست است که گرایش متضاد، یعنی گرایش به فعالیتِ غیر قانونی را به نحوی مکانیکی به احزاب انقلابی نسبت دهیم. البته در هر جنبش انقلابی دوره‌هایی از رمانتیسم فعالیت غیر قانونی حاکم یا دست‌کم نیرومند است. اما این رمانتیسم، آشکارا بیماری کودکانه‌ی جنبش کمونیستی و واکنشی است بر ضد فعالیت قانونی به هر قیمتی؛ بنابراین، چنین رمانتیسمی باید رفع شود و هر جنبش کمونیستی پخته‌ئي نیز آن را بی تردید رفع می‌کند" (ص۴۵۵)

"... از سوی دیگر تردیدی نیست که حتی گروه‌ها و توده‌هائی نیز که به علت وضعیت طبقاتی خود، به کام‌یابی انقلاب علاقه‌ی مستقیم دارند فقط در طول ــ و اغلب، پس ازــ انقلاب به رهاییِ درونی از نظام کهن می‌رسند. آنان پیش از آن‌که بتوانند از سلطه‌ی افکار و احساسات نظامِ کهن رهایی یابند، باید به چشم خود ببینند که چه جامعه‌ئی با منافع‌شان هم‌آهنگ است." (ص۴۵۸)

شاید با این مرتبط باشد.

عنوان ندارد

2006-11-19T18:06:00.000+03:30

«لفاظی‌های جهان سومی»

2006-10-07T01:48:00.000+03:30

نظرتان درباره‌ی عبارت «لفاظی‌های جهان سومی» چیست؟

نقل از بی‌بی‌سی

چرا دیگر نمی‌نویسم!

2006-07-30T17:28:00.000+03:30

بسیاری اوقات از خودم پرسیده‌ام که "چرا نوشتن این وبلاگ را شروع کردم؟" و هر بار از پاسخ دادن طفره رفته‌ام. اما ادامه‌ی این وضع بیش از این برایم ممکن نیست. امروز می‌خواهم کمی بیرحمانه به داوری خودم بنشینم. دیگر با کلیشه‌ها خودم را قانع نمی‌کنم. امروز می‌دانم که متانا ولیا یک "مرا ببینید!" بیش‌تر نیست. پس دیگر در این‌جا نمی‌نویسم مگر زمانی که احساس کنم دلیلی جز ارضاء این نیاز به دیده شدن دارم.

و حرف آخر:

"...

با این همه

تو گویی اگر نمی‌بود،

جهان قادر به حفظ تعادل خود نبود!

چون آن درخت که زیر باران ایستاده است!

نگاه‌اش کن!

چون آن کلاغ!

چون آن خانه!

چون آن سایه!

ما گلچین تقدیرُ تصادفیم،

استوای بودُ نبود."

حسین پناهی

جنگ

2006-07-22T01:15:00.000+03:30

با دوستی درباره‌ی این بحث می‌کردم که اگر آمریکا به ایران حمله کند، آیا ما باید داوطلبانه اسلحه در دست بگیریم یا نه؟ این پرسش را با برخی دیگر نیز مطرح کردم و در این‌جا خیلی خلاصه برخی از دیدگاه‌ها را در این مورد می‌نویسم. البته امیدوارم چنین جنگی هرگز اتفاق نیافتد. خوشحال می‌شوم نظرات شما را هم در این مورد بدانم.

- ما باید از کشورمان دفاع کنیم و باید به جنگ آمریکا برویم، حتی اگر این به معنای مرگ حتمی ما باشد. شاید این درست باشد که اگر آمریکا تصمیم به اشغال ایران بگیرد، ما نمی‌توانیم جلوی اشغال ایران را بگیریم؛ اما چرا باید برایش فرش قرمز پهن کنیم. اگر آمریکا می‌خواهد ایران را اشغال کند، می‌توانیم کاری کنیم که لااقل هزینه‌ی زیادی برای آن بپردازد. من نمی‌خواهم روزی را ببینم که ایران هم مثل عراق جولان‌گاه سربازان آمریکایی شده باشد. [...]

- ما باید به جای این‌که صرفا وجدان‌مان را ارضاء کنیم، کاری را که واقعا مفید است انجام دهیم. ما چقدر می‌توانیم به مقاومت نیروهای مسلح اضافه کنیم. جنگ ایران و مغولستان نیست که هر کس بتواند شمشیر بردارد و به جنگ مغول‌ها برود (کاری ندارم که رفته‌اند یا نه). در جنگ‌های مدرن تکنولوژی حرف اول را می‌زند و همه می‌دانیم از نظر تکنولوژیک در چه حدی هستیم؛ یا لااقل می‌دانیم در چه حدی نیستیم! این‌که ما به عنوان نیروهای داوطلب به مقابله‌ی آمریکا نرویم، به معنای خوش‌آمد گفتن به آمریکا نیست. در واقع در صورتی که اشغال ایران اتفاق بیافتد، به نیروی سیاسی زیادی نیاز است که جلوی به وقوع پیوستن بسیاری فجایع گرفته شود.

این موضوع قابل انکار نیست که در صورت وقوع جنگ، ایران بسیار بیش از آمریکا هزینه خواهد داد. تصور کنید فرد A 1000 تومان و فرد B 10 تومان پول دارند. این‌که B تمام 10 تومان‌اش را بدهد تا 1 تومان به A ضرر بزند عاقلانه است؟ در واقع شاید تنها توجیح داوطلب شدن همان باشد که در بالا گفته شد: این‌که ما توان دیدن ایران اشغال شده را نداشته باشیم. اما پرسش این است که آیا با مرگ ما به این صورت، چیزی تغییر خواهد کرد؟

به این نکته هم باید توجه داشته باشیم که خیلی‌ها روی جنگ‌های نامنظم در شهرها یا در نواحی شمالی تأکید می‌کنند. این می‌تواند از اهمیت برتری تکنولوژیک ارتش ایالات متحده تا حد زیادی بکاهد.

اول ماه مه

2006-07-11T01:24:00.000+03:30

اول ماه مه[1]

سمبل یک عصر جدید در زندگی و مبارزات زحمتکشان

May 1, 1928

در دنیای سوسیالیست، اول ماه مه به عنوان روز توقف کار شناخته می‌شود. این توصیف اشتباهی است که وارد زندگی زحمتکشان شده است؛ زحمتکشانی که در کشورهای بسیاری این روز را با این عنوان جشن می‌گیرند. [اما] در واقع اول ماه مه برای زحمتکشان، یک جشن نیست. نه، زحمتکشان نباید این روز را در کارگاه‌ها یا محل کارشان سپری کنند. در این روز، در تمام دهکده‌ها و در تمام شهرهای سراسر جهان زحمتکشان به کنار هم می‌آیند، صف‌آرایی توده‌ها را سازمان می‌دهند؛ نه برای نمایش این روز، همانند سوسیالیست‌های دولت‌گرا -و به ویژه بولشویک‌ها این‌گونه تصور می‌کنند- بلکه برای سنجش میزان قدرت‌شان و تشخیص فرصت‌هایشان برای نزاع مسلحانه و مستقیم در برابر نظامی برده‌دار، فاسد و هراسان که ریشه در خشونت و دروغ دارد. این ساده‌ترین کار برای زحمتکشان است که در این روز تاریخی گرد هم آیند و خواست جمعی‌شان را بیان نموده و درباره‌ی مسائل اساسی حال و آینده به بحث بپردازند.

بیش از چهل سال پیش، کارگران آمریکایی در شیکاگو و حومه‌ی آن، در اول ماه مه گرد هم آمدند. به سخنان سوسیالیست‌ها و بیش از آن به آنارشیست‌ها گوش فرا داده و با بینش آزادی‌خواهشان آشکارا از آنارشیست‌ها حمایت کردند.

در آن روز کارگران آمریکایی تلاش کردند با سازمان‌دهی خود، اعتراضشان را به نظام ناعادلانه‌ی ایالت و پایتخت سرمایه‌داران نشان دهند. این چیزی بود که آزادی‌خواهان آمریکایی، اسپایز، پارسونز و دیگران درباره‌اش سخن گفتند.

کارگران شیکاگو و حومه برای جشن گرفتن اول ماه مه جمع نشده بودند. آنان گرد هم آمده بودند تا مشکلات زندگی و مبارزاتشان را حل کنند.

امروز هم، در هر جایی که زحمتکشان خود را از بندگی بورژوازی و سوسیال دموکراسی مرتبط با آن (منشویک یا بلشویک، فرقی نمی‌کند) آزاد کرده‌اند یا برای آن تلاش می‌کنند، اول ماه مه را فرصت مناسبی برای گردهم‌آیی می‌بینند، زمانی که یکدیگر را از ملاحظات هم آگاه می‌کنند و به مسئله‌ی رهایی خود می‌پردازند. آنها از این طریق اتحاد خود را نشان داده و یاد شهدای شیکاگو را زنده می‌کنند. بدین‌سان آنها درک می‌کنند که اول ماه مه نمی‌تواند برای آنها یک جشن باشد. بنابراین با وجود ادعای "سوسیالیست‌های حرفه‌ای"، برای به تصویر کشیدن یک "جشن کار"، اول ماه مه نمی‌تواند چنین چیزی برای یک کارگر آگاه باشد.

اول ماه مه سمبل یک عصر جدید در زندگی و مبارزات زحمتکشان است، عصری که هر سال نبردهای جدید و بطور فزاینده سخت و قاطعی را در برابر بورژوازی، به روی زحمتکشان می‌گشاید؛ نبرد برای آزادی و استقلالی که از آنها روی‌گردان بوده و برای آرمان‌های اجتماعی (سوسیال).

-------------------------------------------------------------------

[1] این متن ترجمه‌ای است از:
"The First of May: Symbol of a New Era in the Life and Struggle of the Toilers"

می‌دانم ترجمه‌ی خوبی نیست. ولی به هر حال گفتم احتمالا انتشارش از بایگانی‌اش مفیدتر خواهد بود.

چند بار...؟

2006-07-09T01:19:00.000+03:30

در پست قبلی بخشی از شعر "درجدال با خاموشی -1" شاملو از دفتر "مدایح بی‌صله" را آوردم. فکر می‌کردم با توجه به عنوان پُست -سکوت- کاملا منظورم -که همانا برداشتی از این شعر بود- را رسانده باشم؛ اما چون اغلب، این شعرها را فقط می‌خوانیم و می‌گذریم، در این‌جا چند خطی را به آن ضمیمه می‌کنم.

این شعر که بنا به گفته‌ی شاملو، کوششی بی‌نتیجه در دادن شرحِ حالی از خود او است. شاید برای کسانی که این شعر را خوانده‌اند، این گفته عجیب نباشد که جاهایی از شعر وصفِ حال همه‌ی ما است:

"نخستین بار که در برابر چشمان‌ام هابیلِ مغموم از خویشتن تازیانه خورد شش ساله بودم.

[...]

در برابرِ صفِ سردَم واداشته‌اند

و دهان‌بندِ زردوز آماده است

بر سینی‌یِ حلبی

کنارِ دسته‌ای ریحان و پیازی مُشت‌کوب.

[...]

تشریفات آغاز می‌شود"

پس از این اما، آدم‌ها دو دسته می‌شوند: یکی آن‌هایی که رشوه‌ی پیشکش‌شده -دسته‌ای ریحان و پیازی مشت‌کوب- را می‌پذیرند و دهان‌بند می‌بندند و دیگر آن‌هایی که "نعره" برمی‌آورند. این رشوه البته چیزی جز زندگی روزمره‌ی ما نیست.

ما بارها در چنین شرایطی قرار گرفته‌ایم و شاید همین الان هم در چنین وضعی باشیم.

سؤال من این است که هر کدام از ما چند بار چند بار نعره کشیدیم؟

---------------------

پانوشت: شعر را عمدا به طور کامل نیاوردم، هرکس می‌خواهد خودش برود بخواند.

سکوت

2006-07-07T06:01:00.000+03:30

"در برابرِ صفِ سردَم واداشته‌اند

و دهان‌بندِ زردوز آماده است

بر سینی‌یِ حلبی

کنارِ دسته‌ای ریحان و پیازی مُشت‌کوب."

ا. بامداد

تجمع

2006-06-11T02:56:00.000+03:30

هوشمندی

2006-05-10T01:57:00.000+03:30

وقتی صحبت از تحریم‌های هوشمند می‌شود، ناخودآگاه یاد این کاریکاتور می‌افتم.

منبع

ریاضی‌دان

2006-04-25T21:03:00.000+03:30

الپر در این پست نوشته: آنها كه هندسه خوانده باشند مي‌دانند كه در منحني‌هاي سهمي يك مفهوم تعريف مي‌شود به نام نقطه عطف. نقطه عطف جايي است كه در آنجا نمودار دقيقا به اندازه زمان «صفر» مي‌ايستد و بعد به مسير جديد خود ادامه مي‌دهد. شیب نمودار در اینجا صفر است، ولی ضریب زاویه نمودار در اين نقطه مي‌تواند منفي باشد يا مثبت، و به هر دو نیز همين نام را مي‌گويند. ضريب‌ها و توان دو متغير معادله هستند كه تعيين مي‌كنند زاويه نمودار در نقطه عطف چقدر با زاويه تقريبي نمودار در مثبت و منفي بي‌نهايت تفاوت دارد.

با باقی مطلب کاری ندارم. اما درباره‌ی این قسمت باید بگویم:

حضرت الپر!

قربانت گردم! اول این‌که، هندسه نیست و حساب دیفرانسیل و انتگرال (Calculus) است. دوم این‌که، سهمی اصلا نقطه‌ی عطف ندارد و احتمالا منظور شما اکسترمم نسبی است. سوم این‌که نقطه‌ی عطف جایی است که تقعر منحنی تغییر می‌کند یا به عبارتی مشتق دوم تغییر علامت می‌دهد(البته تصور می‌کنم تابع باید در آن نقطه مشتق‌پذیر هم باشد). چهارم این‌که آن چیزی که در نقطه‌ی عطف صفر است "مشتق دوم تابع نسبت به x" است و نه لزوما شیب آن. پنجم این‌که ضریب زاویه همان شیب است. ششم این‌که ضریب زاویه در نقطه‌ی عطف تنها مثبت یا منفی نیست و ممکن است صفر شود. هفتم این‌که... الخ.

نتیجه‌گیری با خودتان.

پانوشت: (سانسور شد!)

2006-04-22T19:48:00.000+03:30

ما به "نمی دانم" های خود زنده ایم و با "نمی دانم" های خود می میریم.

جنگ

2006-04-20T23:41:00.000+03:30

یکی از نفرت‌انگیز‌ترین حماقت‌های ممکن دفاع از جنگ است. ایرانیانی که امروز از حمله‌ی آمریکا به ایران دفاع می‌کنند، واقعا از جنگ چه می‌دانند؟ جنگ ایران-عراق یک میلیون نفر تلفات و 1.19 تریلیون دلار هزینه برای دو طرف داشته که 350 بیلیون دلار از آن، تنها خسارت‌هایی است که ایران متحمل شده‌است. آیا کسانی که از جنگ دفاع می‌کنند معنی این اعداد را می‌فهمند؟ یادآوری می‌کنم درآمد نفتی ایران در سال گذشته 44 بیلیون دلار بوده که البته برای مقایسه نرخ تورم جهانی را هم باید در نظر بگیرید. آیا 6 میلیون نفری که در ایران امروز زیر خط فقر مطلق زندگی می‌کنند، ثمره‌ی جنگ نیستند؟ فکر می‌کنید چند درصد این مدافعان جنگ حتی یک شب را بدون سرپناه گذرانده‌اند؟ اگر این افراد واقعا تصور می‌کنند "آزادی(!) با ارزش‌تر از این‌هاست"، تا به حال برای به دست آوردن آن چه هزینه‌ای داده‌اند؟ شاید هم می‌خواهند اول جنس دستشان برسد، بعد که خودشان را ساختند(!) هزینه‌اش را بدهند. چرا امروز که به صرافت افتاده‌اند تا هزینه‌ی "آزادی"شان را بپردازند، از خود مایه نمی‌گذارند؟

تمام

زنده باد شورش!

2006-04-20T11:08:00.000+03:30

آخرین اخبار مربوط به اعتراضات در دانشگاه شهید رجائی را می‌توانید در اینجا بخوانید.

هفت شین - حرف آخر

2006-04-13T23:46:00.000+03:30

قبلا وعده داده بودم که درباره‌ی شروط ضمن عقد و به خصوص شرط تقسیم اموال (شرط پنجم) بنویسم. پس از این که امشاسپندان وعده‌ی جوابیه‌ای از خانم ارزنی ررا داد، ترجیح دادم ابتدا جواب ایشان را بخوانم و بعد ادامه‌ی مطالب رابنویسم. پاسخ ایشان چند روزی است در زنستان منتشر شده، و باید بگویم که بسیار ناامیدکننده است. بنابراین ابتدا به ایراداتی که به این پاسخ ایشان وارد است می‌پردازم و سپس نکات باقیمانده در مورد "هفت شین" را می‌گویم و تمام. در اینجا از تکرار آنچه در نوشته‌های قبلی‌ام گفته‌ام پرهیز می‌کنم.

بخش‌هایی از متن اصلی را که درباره‌اش نوشته‌ام، پیش از هر ایراد می‌آورم.

متن-1: هفت شين ازدواج كه عيد امسال در مجله زنستان منتشر شد، بحث‌هاي داغي را در وبلاگستان راه انداخته، اما اين شروط نه ابداعي بنده است و نه مجله زنستان. اين شروط را در طول چهارده قرن يعني به عمر دين اسلام، مسلمانان استفاده كرده اند و حتي بعضي از زنان صدر اسلام شرط مي كردند چنانچه همسرشان زن دوم اختيار كند زن اول وكيل است از طرف همسرش و حق دارد زن دوم را طلاق دهد. پس اين شروط ابتكار بنده نبوده و همچنيين اين شروط وحي منزل نيستند كه نتوان آنها را تغيير داد. و هيچ الزامي هم نيست كه هر هفت شرط در عقد نكاح گنجانده شود. بلكه هدف اين است كه اگر شرطي تعيين مي كنيد اصولي و طبق مقررات باشد كه بتوان بعدا به آن استناد كرد. مسئلا فردي مي ايد و شرط مي كند كه زن حق طلاق دارد. اين شرط درست نيست بايد بنويسند زن وكبل زوج است و.....

در زمینه‌ی متن-1: "شروط ضمن عقد" (به طور عام) قدمت چهارده قرنه دارند، اما "این شروط" (به طور خاص) نمی‌توانند بیش از دستگاه قضایی کشور عمر داشته باشند؛ و ما در باره‌ی "این شروط" صحبت می‌کنیم.

متن-2: ببنيد دوستان معلوم است كه ادامه زندگي مشترك بايد با تفاهم و توافق دو فرد بايد باشد و اگر توافق دو فرد حاصل شود مشكلي پيش نمي آيد. اما مسئله در زماني است كه مشكل حاصل شود و مقنن مي گويد در اين حالت حق تعيين مسكن با شوهر است مگراختيار تعيين منزل به زن داده شده باشد ( ماده 1114 قانون مدني ) آن وقت زن مكلف است كه تمكين كند و اگر تمكين نكند ناشزه محسوب مي شود كه نفقه تعلق نمي گيرد ومرد حق ازدواج مجدد دارد و زن به جهت ناشزه بودن به اين سادگي هم نمي‌تواند طلاق بگيرد. حق مسكن متاسفانه الان حربه اي شده دست بعضي از مردان كه روي لج بازي نمي‌خواهند كه زن خود را طلاق دهند و هم مي خواهند كه ازدادن نفقه رها شوند. چنين مردي مي رود در يك ده كوره‌اي يك جايي مي‌گيرد و به زن مي گويد كه مجبوري بيايي با من زندگي كني.

در زمینه‌ی متن-2: در انتهای بندی که درباره‌ی شرط پنجم نوشته شده است، آمده: "در چنين زندگي مرد و زن در كنار هم براي ساختن آن تلاش مي كنند و اينكه مرد نان آور خانه است، ديگر مفهومي ندارد." از طرفی صحبت از این می‌شود که "بعضي از مردان كه روي لج بازي نمي‌خواهند كه زن خود را طلاق دهند و هم مي خواهند كه ازدادن نفقه رها شوند."

اول اینکه طبق شرط اول زن حق طلاق را گرفته‌است. دوم اینکه وقتی گفته می‌شود: "اينكه مرد نان آور خانه است، ديگر مفهومي ندارد." پس نفقه دیگر چه جایگاهی در اینجا دارد؟ و اگر مردی قصد ازدواج مجدد داشته باشد آیا زنی حاضر خواهد بود به زندگی با او ادامه دهد؟ (منظور زنی است که این شروط را در عقدنامه‌اش می‌گذارد؛ برایم از زنان سنتی و ... نمونه نیاورید.) من پیشتر درباره‌ی این شرط نوشته‌ام و گفته‌ام که به متن آن ایراد وارد است؛ اما اینجا به نظر می‌رسد که این شرط حتی اگر حذف شود، مشکلی برای زن به وجود نمی‌آید.

متن-3: اين شرط اصلا امكان پذير نيست چنانچه در مصاحبه هم گفته ام، اينقدر خود را ناراحت نكنيد و اما مسئله اينكه در صورت جدايي حضانت فرزند با مادر باشد به معني اين نيست كه پدر حق نداشته باشد كه بچه خود را ببيند. نمي دانم چرا چنين برداشتي شده است. در قوانين ايران حضانت و سرپرستي دو مفهوم جداگانه دارند با تفويض حضانت هم به زنتان و ولايت فرزنتان با شماست حضانت يعني تر وخشك كردن بچه و نگهداري كردن است.

در زمینه‌ی متن-3: در اینجا دو مطلب بسیار مهم هست. اولی این که خانم ارزنی می‌گویند "زنتان" و این یعنی مخاطب مطلب ایشان تنها مردان هستند. این برای من بسیار زننده بود. من به این نتیجه که ما بیخود تلاش می‌کنیم که این شروط را اصلاح کنیم. زیرا ظاهرا رفقا علاقه‌ای به بحث در این مورد ندارند و خانم ارزنی را هم برای متقاعد کردن "مردان" به میدان فرستاده‌اند. این برداشت من با توجه به مطالبی که خانم ارزنی در مورد زلزله گفته‌اند(!) نیز تایید می‌شود. گویی این‌که نمی توان به این شروط انتقاد کرد ولی تفکر مردسالارانه نداشت. (درباره‌ی اینکه چرا ایشان این شروط را به زلزله تشبیه کرده‌اند، شاید در پست‌های بعدی بنویسم.)

مطلب دوم هم اینکه آیا خارج کردن کودک از کشور هم "تر و خشک کردن بچه" است؟ و اینکه در صورت خروج کودک از کشور، پدر-چه حق داشته باشد چه نداشته باشد- چگونه می‌تواند او را ببیند؟

----------------

و اما شین پنجم

متن: 5. زوج و زوجه متعهد مي‌شوند هنگام جدايي اعم از اينكه متاركه به درخواست مرد باشد يا به درخواست زن، كليه دارايی‌ كه بعد از ازدواج دائم زوجين به دست مي‌آورد بين آن ها به مناصفه تقسيم شود.

در نوشته‌ی پیشین گفته‌ام که به این شرط ایراداتی وارد است. در اینجا نمونه‌هایی را می‌آورم که نشان می‌دهد این ایرادات غیر قابل اغماض‌ اند.

نکات

1. در صورتی که مرد یا زن پیش از طلاق فوت کند، حق دیگری در اموال متوفی از بین می‌رود.

2. نه تنها دارایی‌ها بلکه بدهی‌ها نیز باید تقسیم شود. به عنوان فرض کنید که وامی از بانک گرفته‌اید. مبلغ این وام جزء دارایی‌های شماست و به مناصفه تقسیم می‌شود، ولی کل بازپرداخت وام بر عهده‌ی شماست. بدبختانه از این نکته می‌توان به راحتی سوء استفاده کرد.

3. آیا دارایی‌هایی که از دست رفته نباید تقسیم شود؟ فرض کنید دو نفر با هم ازدواج می‌کنند و در هنگام ازدواج هر کدام X تومان پول دارند. هیچ کدام در‌آمدی ندارند بنابراین از پس‌اندازشان استفاده می‌کنند. یکی از دو طرف در این مدت Aتومان از پولش را خرج امور جاری می‌کند و دیگری خرجی نمی کند. در هنگام جدایی با توجه به این‌که دارایی‌ای به دست نیامده، بنابراین چیزی تقسیم نمی‌شود. یا حالتی را فرض کنید که یکی A تومان به دیگری به دیگری داده باشد. این نکته هم می‌تواند به راحتی مورد سوء استفاده قرار گیرد.

به علاوه وقتی صحبت از زنان خانه‌دار می‌شود، (که البته بعید است این شروط را بگذارند) گفته می‌شود حضور زن در منزل و نگهداری از فرزندان و ... است که باعث می‌شود مرد بتواند این کارایی اقتصادی را داشته باشد. اگر این استدلال را بپذیریم، چرا وقتی وضع زندگی هر روز بدتر می‌شود مسؤولیت این ضررها تقسیم نشود.

4. تنها راه‌هایی که برای جلوگیری از سوء استفاده‌ها به ذهن من رسید این است که یا از همان اول زن و مرد، دخل و خرجشان را سوا کنند و یا اینکه به هم اعتماد کنند. من راه اول را پیشنهاد می‌کنم.

ارتباط

2006-04-08T01:21:00.000+03:30

میان این دو عکس چه ارتباطی می‌بینید؟

عکسی از شورش‌های چند ماه پیش در فرانسه (عکس از بی.بی.سی.)

عکسی از کودکی گرسنه در شاخ آفریقا (عکس از بی.بی.سی.)

بیگانگی در اندیشه‌ی موللانا

2006-04-03T01:01:00.000+03:30

آیا مولانا در رباعی زیر به مفهوم بیگانگی اشاره می‌کند؟

تا در طلب گوهر کانی، کانی

تا در هوس لقمه‌ی نانی، نانی

این نکته‌ی رمز اگر بدانی، دانی

هر چیز که در جستن آنی، آنی

در نقد مطلب صورتک

2006-03-29T15:53:00.000+03:30

درباره‌ی مطلب "شروط ضمن عقد ضد مرد نيست، شما مردسالارانه فكر مي كنيد" نوشته‌ی صورتک

در این نوشتار قسمت‌هایی از متن بالا را می‌آورم و در مورد آن‌ها می‌نویسم. مخاطب دوم شخص در این نوشته صورتک است.

متن-1: اول از همه از حق مسكن شروع مي كنم كه بيشتر از همه شرط‌ها درباره اش صحبت شده: طبق قوانين ما «زن بايد در منزلي كه شوهر تعيين مي كند، سكني نمايد مگر آنكه اختيار تعيين منزل به زن داده شده باشد.»(ماده 1114 قانون مدني)

معناي اين بند قانوني هم كه كاملا واضح است. يعني مرد مي‌تواند هرجايي كه دلش خواست را براي زندگي تعيين كند و در تبعيض آميز بودن اين قانون هم كه شكي نيست؟

صورت انساني مسئله اين است كه حق انتخاب مسكن به صورت مشترك در اختيار مرد و زن باشد. اما از قرار معلوم از لحاظ حقوقي اين مسئله امكان ندارد و دليل اينكه چرا چنين شرطي در زمره شروط ضمن عقد آمده هم اين است كه اگر يك زن حق اشتغال و تحصيل را هم گرفته باشد ولي مجبور باشد براي اين موارد مدتي را در شهر ديگري زندگي كند، شوهرش خيلي راحت مي تواند با استناد به ماده 1114 قانون مدني او را ملزم به زندگي در محلي كه خودش تعيين كرده بكند، يا حتي اگر زن در شهر محل سكونتشان كار يا تحصيل كند و شوهر بخواهد مانع شود مي تواند شهر محل زندگي را تغيير دهد و زن را هم مجبور به همراهي كند.شما براي حل اين مشكل چه راهكار ديگري را پيشنهاد مي كنيد؟ كه هم انساني‌تر باشد و هم با قوانين داخلي ايران قابليت اجرايي داشته باشد.

در زمینه‌ی متن-1: اولا که هیچ چیز واضح نیست. این که معنای این ماده را کاملا واضح می‌دانید، شاید به دلیل ناآشنایی شما با دعواهای حقوقی باشد. ظاهرا بیش از آن‌که به فکر معنا کردن این ماده باشید، به دنبال یافتن جمله‌ای تاثیرگذار بوده‌اید.

خانم ارزنی در مصاحبه‌یشان با شما در زنستان چنین برداشتی از این ماده کرده‌اند: " قانون‌گذار گفته كه حق تعيين مسكن با مرد است مگر آنكه زن و شوهر خلافش را شرط كنند."

نکته‌ی اول این‌که ماده‌ی 1114 قانون مدنی همانطور که در بالا آمده درباره‌ی محل زندگی مشترک و یا محل زندگی مرد، ساکت است. یعنی مرد ملزم نیست و مختار است، با زن در همان منزلی که زن را ملزم به سکونت در آن کرده زندگی کند. تفسیر خانم ارزنی نیز درست است مشروط بر این‌که منظور ایشان از مسکن، مسکن زن باشد و نه مسکن مشترک.

اما در شرط ششم این‌طور آمده است: "6. حق انتخاب مسكن و تعيين شهر يا محلي كه زندگي مشترك در آنجا ادامه پيدا كند با زوجه خواهد بود." این متن به دلیل وجود لفظ "مشترک" تفسیری دارد که عملا استفاده از آن را برای زن غیرممکن می‌کند. این شرط حق تعیین محل سکونت مرد را به زن نمی‌دهد. حتی حق تعیین محل سکونت زن را هم به خود او نمی‌دهد. بنابر این شرط، زن تنها در صورتی می‌تواند محل سکونتش را تعیین کند که مرد حاضر به "زندگی مشترک" با زن در آن‌جا باشد.

من در "هفت شین ازدواج؛ متن و در زمینه‌ی متن" این‌طور پیشنهاد کرده‌ام: "هر فرد در تصمیم برای انتخاب محل زندگی‌اش تا جایی که قانون را نقض نکند مخیر است. درباره‌ی محل زندگی فرزند باید میان زوجین توافق شود، مگر در مواردی که پدر یا مادر صلاحیت نگهداری از فرزند را نداشته باشند و در این موارد قانون باید پیش‌بینی لازم را انجام دهد. "

متن-2: از طرف ديگر توجه داشته باشيد كه بدون گذاشتن اين شرط هم قانون مربوط به تعيين اقامتگاه تبعيض آميز است و حالا زن و مرد توافق مي كنند جور ديگري مشكلشان را حل كنند. يادتان نرود كه اين شرط يك قانون نيست. يك شرط است كه با توافق دو طرف تعيين مي‌شود.يعني زن و مرد به اين نتيجه مي رسند كه با دادن اين حق به زن كمي از بار تبعيضاتي كه با ازدواج به زن تحميل مي‌شود كم مي شود و پاي اين شرط را امضا مي كنند.نكته مهم ديگر هم بر طبق قوانين ما زن مجبور به تمكين از مرد است و هيچ شرطي هم نمي‌شود برايش گذاشت چون مي گويند بر خلاف مقتضاي عقد است، پس حق انتخاب اقامتگاه از طرف زن فقط كمي شرايط را برابر مي كند. آن هم فقط كمي.

در زمینه‌ی متن-2: با توجه به توضیحاتی که در "در زمینه‌ی متن-1" دادم، این شرط کاملا اشتباه است. اما چیزی که نیاز به توجه دارد، دید نویسنده‌ی متن نسبت به موضوع است. این درست، که این شروط ماده‌ی قانونی نیست اما برای امضا کننده‌ی ‌آن ایجاد تکلیف یا حق می‌کند. اگر دو نفر با هم هر توافقی بکنند، کاملا محترم است؛ اما اینجا ما به دنبال متنی هستیم که "از نظر حقوقی اعتبار داشته باشد". تصور می‌کنم نباید از احساسات در یک بحث منطقی استفاده کرد، چون اعتبار سخنان گوینده زیر سؤال می‌رود.

متن-3: از اين هم كه بگذريم خيلي از مردها نگران اين بودند كه زن مهريه كلان تعيين كند و بعد چون حق طلاق دارد خيلي زود طلاق بگيرد و مهريه را به اجرا بگذارد و مرد را بدبخت كند. در حالي كه اين آقايون اگر زحمت مي كشيدند و فقط تيتر مطلب را مي‌خواندند مي‌ديدند كه نوشته‌ايم: «شروط ضمن عقد به جاي مهريه»

در زمینه‌ی متن-3: در تیتر مطلب نوشته شده "شروط ضمن عقد به جای مهریه"؛ اما در تیتر کدام مطلب؟ در اصل مطلب "هفت شین ازدواج" سخنی از بذل مهریه و نفقه نیست، به جز در شرط اول که خود نشان‌دهنده‌ی این است که از دید نویسنده‌ی این شروط، این شرط‌ها جایگزین مهریه نیستند، بلکه در کنار آن قرار می‌گیرند.

به علاوه، شما متنی را به عنوان "شروط ضمن عقد" پیشنهاد کرده‌اید. شما حق ندارید در تفسیر آن متن در جای دیگر، چیزی (مانند بذل مهریه و نفقه) را به آن اضافه کنید. این شروط خود باید کامل باشند.

متن-4: منتها يك نكته ريزي در اينجا وجود دارد. درست است كه اين شروط و حقوق برابر براي يك زندگي مدرن است و با اصول ازدواج‌هاي سنتي متفاوت است. اما به آن زني هم كه خيلي سنتي ازدواج مي‌كند و مهريه هم مي‌گيرد. چون هيچ منبع درآمد و پشتوانه مالي ندارد و اصلا طوري تربيت نشده كه دنبال كسب درآمد و اشتغال باشد و به قول خورشيد خانوم «زمان های کسب درآمدش رو هم تو خونه سر مي‌کنه که طبعا به خاطرش حقوق هم نمی گيره.» نمي‌شود گفت كه اگر كارد به استخوانت رسيده و ديگرنمي‌تواني به اين زندگي ادامه بدهي و طلاق مي خواهي بايد همه حق و حقوقت را هم ببخشي. اين چيزي است كه الان در قانون ما است. يعني اگر درخواست طلاق از طرف زن باشد ، او بايد از همه حق و حقوق مالي‌اش بگذرد. اين براي مني كه كار مي كنم و روي پاي خودم ايستاده ام هم بديهي است و هم طبيعي و اگر غير از اين باشد احمقانه است. اما براي آن زني كه فقط خانه داري كرده و يك قران هم پس انداز ندارد چه؟ خيلي از زنها براي همين چيز هاست كه در برابر همه چيز از زن گرفتن مرد و خيانتش گرفته تا كتك‌ها و بي حرمتي‌ها و .... سكوت مي‌كنندو به قول خودمان مي‌سوزند و مي‌سازند. چون اگر مهريه شان را هم ببخشند هيچ پشتوانه مالي براي جدايي ندارند و البته همان زن و مردهاي سنتي هم وقتي مي خواهند هم حق طلاق را بگيرند و هم مهريه داشته باشند بديهي است كه بايد يك مهريه متعادل و در حد توان مالي مرد بگذارند كه موقع جدايي به مشكل برنخورند.

در زمینه‌ی متن-4: نکته‌ی اول این که زن می‌تواند در ازای کار در منزل طلب مزد کند. نکته‌ی دوم این که وقتی شما شرط می‌کنید: "5. زوج و زوجه متعهد مي‌شوند هنگام جدايي اعم از اينكه متاركه به درخواست مرد باشد يا به درخواست زن، كليه دارايی‌ كه بعد از ازدواج دائم زوجين به دست مي‌آورد بين آن ها به مناصفه تقسيم شود." این یعنی چه؟ معنای این شرط این است که زن خانه‌دار حتی اگر برای کار در منزل از مرد مزد نگرفته باشد، در هنگام طلاق نیمی از درامد مرد پس از ازدواج را به شرط اینکه خرج نشده باشد یا به نام کس دیگری نباشد، صاحب می‌شود.

درباره‌ی این که شرط مذکور چه ایراداتی دارد، در نوشته‌ی مستقلی صحبت خواهم کرد. اما مختصر بگویم که مرد می‌تواند تمام اموالش را به نام فرزند صغیرش بکند و پس از طلاق باز پس گیرد؛ که در این صورت نه تنها از اموال مرد چیزی عاید زن نمی‌شود، بلکه اموال زن نیز نصف خواهد شد.

در صورتی که این شرط به گونه ای تغییر یابد که زن و مرد در تمام دارایی هر لحظه‌ی هم شریک باشند، مشکلات کمتر می‌شود. که بعدا به این خواهیم پرداخت.

درباره‌ی "شروط ضمن عقد به جای مهریه / گفتگو با زهره ارزني" هم مطالبی هست که در پست بعدی سعی می‌کنم به آنها بپردازم.

---------

با عرض پوزش از صورتک و مریم میرزا، اشتباه صورت گرفته تصحیح شد.

توضیحی درباره‌ی دو مطلب پیشین

2006-03-28T23:49:00.000+03:30

دو مطلب "شروط ضمن عقد ضد مرد نيست، شما مردسالارانه فكر مي كنيد" و "شروط ضمن عقد به جای مهریه / گفتگو با زهره ارزني" را تازه خواندم. تا حد زیادی روشن‌کننده هستند. سعی می‌کنم تا فردا درباره‌ی آنها بنویسم.

مسخ اعداد!

2006-03-28T22:13:00.000+03:30

تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که اعداد را چگونه به کار می‌برید؟ بسیاری از اعداد معنای اصلی خود را در سخنان ما از دست داده‌اند و تنها برای بیان کیفیت –و نه کمیت- به کار برده می‌شوند.

هنگامی که می‌گوییم "نود درصد این مردم دزد اند." بدون این‌که آماری گرفته باشیم که تازه باید صحت آن آمار بررسی شود. در اینجا "نود درصد" یعنی اکثریت قریب به اتفاق. برخی از اعداد به خاطر "روند" بودن بیش از بقیه استفاده می‌شوند. از این موارد بسیار می‌توان یافت.

مشکل زمانی آغاز می‌شود که معنای برخی اعداد بیش از این‌ها مسخ می‌شود، و این گاهی آسیب‌زننده است. یکی از قربانیان اخیر این مورد مطلب "هفت شین ازدواج" زنستان است. آخر چرا باید این شروط هفت تا باشند؟ منکر این نمی‌شوم که ممکن است تصادفا تعداد آنها هفت شده باشد و نویسندگان هیچ سعی نکرده اند عدد هفت را بر این شروط تحمیل کنند. اما با توجه به نقص‌هایی که این شروط دارند من تصور می‌کنم این مسخ اعداد کار دست زنستان داده باشد.

هفت شین ازدواج؛ متن و در زمینه‌ی متن

2006-03-28T20:18:00.000+03:30

متن: متن کامل شروط ضمن عقد هدیه نوروزی «زنستان» برای همه زنانی است که قصد ازدواج دارند. شما هم می توانید با انتشار این متن در سایت ها، وبلاگ ها و یا توزیع آن از طریق پست الکترونیکی و نسخه های چاپی به رواج آن در جامعه کمک کنید. شاید این چند خط بهترین هدیه برای زوج های جوانی باشد که می خواهند زندگی شان را بر مبنای برابری بنا کنند.

در زمینه‌ی متن: همانطور که در این نوشتار خواهد آمد، برخی از این شروط خود، نابرابرانه اند و جای خالی شروط دیگری نیز در این میان کاملا مشهود است.

جمله‌ی آخر مت بالا مرا به یاد آن حکایت "ادب از که آموختی؟" می‌اندازد. با این دید شروط زیر برای کسانی که خواهان برابری هستند کاملا مفید است!

متن: 1. زوج به زوجه وكالت بلا عزل با حق توكيل به غير مي‌دهد تا زوجه در هر زماني كه بخواهد از جانب زوج اقدام به متاركه نموده و از قيد زوجيت خود را رها كند به هر طريق اعم از اخذ يا بذل مهريه.

در زمینه‌ی متن: در صورتی که ازدواج به قرارداد عادلانه‌ای تبدیل شود، آیا در آن مهریه و نفقه جایگاهی خواهند داشت؟ به این نکته در بند سوم "در زمینه‌ی متن" ماقبل آخر توضیح داده شده است.

متن: 2. زوجه اجازه دارد از هم اكنون هرگاه خواست به خارج از كشور برود و نياز به اجازه مجدد زوج ندارد. چه براي اخذ يا تمديد يا تجديد گذرنامه و اين اجازه دائمي است.

در زمینه‌ی متن: به "در زمینه‌ی متن" آخر رجوع شود.

متن: 3. زوجه حق ادامه تحصيل تا هر مرحله اي كه لازم بداند و در هر مكان و محلي كه ايجاب نمايد مخير است.

در زمینه‌ی متن: به "در زمینه‌ی متن" آخر رجوع شود.

متن: 4. زوج ، زوجه را در انتخاب هر شغلي كه مايل باشد و هر كجا كه بتواند كار كند، مخير مي‌كند و اجازه مي‌دهد كه مشغول به كار شود.

در زمینه‌ی متن: ندارد.

در زمینه‌ی متن: بحث درباره‌ی این بند را به یادداشت مستقلی در آینده موکول می‌کنم.

متن: 6. حق انتخاب مسكن و تعيين شهر يا محلي كه زندگي مشترك در آنجا ادامه پيدا كند با زوجه خواهد بود.

در زمینه‌ی متن: آشکارا نابرابرانه است. هر فرد در تصمیم برای انتخاب محل زندگی‌اش تا جایی که قانون را نقض نکند مخیر است. درباره‌ی محل زندگی فرزند باید میان زوجین توافق شود، مگر در مواردی که پدر یا مادر صلاحیت نگهداری از فرزند را نداشته باشند و در این موارد قانون باید پیش‌بینی لازم را انجام دهد.

این که کسی محلی را برای زندگی به دیگری تحمیل کند، شاید در مواردی لازم باشد؛ اما در هر حال واضح است که دو طرف این رابطه در موضع "برابر" نیستند.

متن: 7. اگر در آينده زوجين داراي فرزند شدند و طلاق اتفاق افتاد حضانت فرزندان به عهده زوجه باشد و در صورت خروج از كشور نيازي به اذن پدر ندارند.

در زمینه‌ی متن: چرا؟ درباره‌ی حضانت فرزند باید توافق شود، مگر در مواردی که پدر یا مادر صلاحیت نگهداری از فرزند را نداشته باشند و در این موارد قانون باید پیش‌بینی لازم را انجام دهد. در صورتی که قانون حضانت فرزند را به زوج یا زوجه تفویض کند، حق طرف دیگر برای ملاقات با فرزند از او سلب نمی‌شود و طرفی که حضانت فرزند را بر عهده دارد باید شرایط لازم را آن‌گونه که قانون تعیین می‌کند فراهم نماید. روشن است که خروج فرزند از کشور بدون توافق طرفین می‌تواند منجر به نقض حق یک طرف در ملاقات با فرزند شود.

متن: ازدواج یک قرارداد حقوقی است که بر اساس آن زن و مرد حقوق و تکالیفی را بر عهده می گیرند. بر اساس قوانین مدنی ایران، این حقوق و تکالیف به صورت برابر بین زن و شوهر تقسیم نمی شود و در واقع زن به موجب عقد ازدواج بسیاری از حقوق مدنی و معنوی خود همچون حق سفر، اشتغال، انتخاب مسکن، ولایت بر فرزندان و جدایی از همسر را از دست می دهند و در قبال آن حقوق مادی همچون مهریه و نفقه را به دست می اورند که در بسیاری ازموارد دستیابی به این حقوق مادی هم با مشکل همراه است، براي رفع اين نابرابري و براي اينكه يك تعادلي بين اين حقوق و تكاليف برقرار شود، مي‌توانيم از شروط ضمن عقد استفاده كنيم.يعني زن و شوهر يك سري مسائل مورد توافق خودشان را كه قانون در مورد آنها ساكت است يا نظر قانون در آن زمينه مورد پذيرش آنها نيست ولي مطابق خود قانون توافق خلاف آن هم ممكن است، در سند ازدواج به عنوان شروط ضمن عقد ثبت كنند.

در زمینه‌ی متن: حقوق و تکالیف را بر عهده نمی‌گیرند، بلکه حقوق و تکالیفشان تبیین می‌شود. زن به موجب عقد ازدواج حق ولایت بر فرزندان و جدایی از همسر را از دست نمی‌دهد؛ چراکه پیش از ازدواج اساسا قائل شدن چنین حقوقی برای زن و مرد بی‌معنا است و با ازدواج معنا می‌یابد. این که زن و مرد هر دو حق جدایی از همسر را داشته باشند، قابل قبول است. اما چرا "حق ولایت بر فرزندان" باید به زن تفویض شود؟ (در بند 7 در این مورد نوشته شده است.)

در ضمن نویسند یا نویسندگان بر چه اساسی "حقوق مدنی و معنوی"! را از "حقوق مادی" جدا کرده‌اند؟ آیا منظور از "حقوق مدنی و معنوی" چیست؟ "حقوق مدنی-معنوی" یا "حقوق مدنی و حقوق معنوی"؟ اصلا حقوق معنوی یا حقوق مدنی-معنوی چیستند؟ اصلا "حقوق غیرمدنی" یعنی چه؟ اگر اساسا چنین لفظی معنا داشته باشد آیا جامعه می‌تواند آن‌ها را تبیین کند؟ اگر بتواند آیا باز هم "غیرمدنی" هستند؟

گفته‌اید حقوقی از زن گرفته می‌شود و در ازای آن حقوقی به زن داده می‌شود؛ و این‌ها به هم نمی‌ارزند. طی شروطی که وضع کرده‌اید این حقوقی را که به گفته‌ی شما از زن گرفته شده است را به او باز گردانده‌اید. سوال من این است که چرا حقوقی که زن به دست آورده را باز پس نداده‌اید؟ مرد در قراردادی که شما وضع کرده‌اید چه چیزی به دست آورده که به پرداخت مهریه و نفقه بیارزد؟ شما "ولایت بر فرزند" را به زن داده‌اید، در حالی که پرداخت نفقه‌ی فرزند و حتی خود زن –که به گفته‌ی شما باید ولی فرزند باشد- با مرد است.

متن: این شروط که شامل حق مسکن، کار، تحصیل، طلاق، تقسیم دارایی های مشترک در هنگام جدایی و حضانت فرزندان است،باید در هنگام عقد نکاح در دفتر خانه ثبت اسناد رسمی در قباله ازدواج ثبت شود.

این شروط باید با عبارات حقوقی معینی در عقدنامه نوشته شود و در صورت ذکر نشدن برخی عبارات خاص حقوقی از حیث اعتبار خارج است و نمی توان به آنها استناد کرد.

در زمینه‌ی متن: عبارات حقوقی مورد اشاره باید عاری از ابهام باشند که در شروط 2 و 3 این امر رعایت نشده است. (از هم اكنون - مکان و محل - جمله‌بندی شرط 3)

پرسشی درباره فمینیسم

2006-03-25T20:01:00.000+03:30

"آیا آنها (فمینیست‌ها) باید مدعی تساوی در فرصت‌ها باشند یا تساوی در نتایج؟"

جین فریدمن در فصل اول کتاب "فمینیسم" این سؤال را مطرح می‌کند؛ اما متاسفانه این پرسش در میان انبوه سؤالات گم می‌شود. شاید فریدمن آنرا از پرسش‌های دیگری که به آن‌ها می‌پردازد بی‌اهمیت‌تر می‌داند. یا شاید برداشت ما از این پرسش متفاوت است. در اینجا سعی می‌کنم به خواننده در فهم برداشت خودم از این سؤال کمی کمک کنم.

اولین چیزی که از این پرسش برداشت می‌کنم این است که فرایند یا فرایندهایی وجود دارد که طی آن فرصت‌ها به نتایج تبدیل می‌شوند و طرح کنندده‌ی سوال آن را به رسمیت می‌شناسد. نکته‌ی دوم این که این فرایندها به گونه‌ای هستند که با فرصت‌های مساوی می‌توانند به نتایج نامساوی منجر شوند. (البته با تعاریفی از مساوی و نامساوی که لااقل در این بحث، مفید باشند.) نتیجه می‌گیریم لااقل برخی از این فرایند ها به نوعی "رقابتی" اند.

تمثیل:

فرض کنید چند نفر از یک جنس (یا مرد یا زن) وارد محوطه‌ی می‌شوند. قرار بر این است که چند سری "رقابت" میان آنها برگزار شود. در ابتدا و انتهای رقابت‌ها همه کاملا برهنه اند و شرایط مساوی است. (با هر تعریفی که خودتان ارائه می‌کنید.این نکته هم باید ذکر شود تعریفی که از مساوی و نامساوی دارید، نباید به گونه‌ای باشد که فردیت آنها ریز سوال برود.) یعنی کسی چیزی وارد آن محوطه، یا از آن خارج نمی کند.

پس از برگزاری رقابت اول، به برنده یا برندگان جایزه‌هایی داده می‌شود. اگر این جایزه به گونه‌ای باشد که در رقابت دوم تاثیر داشته باشد، -مثل کفش برای مسابقه‌ی دو- مشکل ما آغاز می‌شود. شاید کسی بگوید که به افراد اجازه استفاده از جوایز داده نشود! می‌پرسم آنها برای "رقابت" به "محوطه" آمده‌اند و قرار نیست چیزی را از محوطه خارج کنند؛ پس دیگر این جایزه چه معنایی دارد اگر نتوان آن را به کار بست؟

شرایط مساوی به نتایج نامساوی منجر شد. مسئله این است که نتایج رقابت اول، شرایط رقابت دوم هستند و با توجه به این مطلب پرسش بالا بی‌معنا می‌نماید. اگر این فرایند را به رسمیت بشناسیم، باید این را نیز بپذیریم که شرایط مساوی تنها برای "رقابت اول"، "عادلانه" است. در اینجا سوالات زیادی مطرح می‌شود؛ "رقابت اول" کدام رقابت است؟ آیا شرایط از نسلی به نسل دیگر منتقل نمی‌شود؟ در صورتی که "خانواده"، "جامعه"، "فرهنگ" و "تمدن" را به رسمیت بشناسیم، باید این را نیز بپذیریم که "رقابت اول" سال‌ها پیش از این که ما وجود داشته باشیم، روی داده است. شاید در زمانی که انسان، انسان شد. آیا این "رقابت اول" می‌تواند در شرایط نامساوی روی داده باشد؟

گره کار کجاست؟

شاید در میان "دابل کوت"ها!

دموکراسی بورژوایی و سرکوب!

2006-03-19T13:54:00.000+03:30

دوستان لیبرال! کجا قایم شده‌اید؟ از سوربن چه خبر؟

چند سؤال از ملکوت

2006-03-13T02:32:00.000+03:30

این نوشتهٔ ملکوت را خواندم. مطمئن نیستم که خوب متوجه منظورش شده باشم. گفته: " زنان تا زمانی که بحث حقوق‌شان را از منظر و موضع حقوقی طرح نکنند و به شيوه‌ی نيم قرن گذشته و با ابزارهای انقلابی دنبال ايجاد تغيير باشند، حداکثر کاری که کرده‌اند ايجاد تنش و نزاع بيشتر است. راه استيفای حقوق در يک دعوا، متهم کردن و داغ ننگ زدن دايمی به طرف مقابل نيست: با اين شيوه هيچ وقت مشکل حل نمی‌شود."

چیزهایی را که نمی‌فهمم:

- طرح مسئله از موضع حقوقی یعنی چه؟ یعنی بروند دادگاه شکایت کنند؟ یا این که چی؟

- منظور ایشان از روش‌های انقلابی کدام روش‌ها است؟ چون فمینیسم اصولا حرکتی انقلابی نیست.

- آیا این که شیوه‌ای متعلق به نیم قرن پیش باشد دلیل بر این است که نادرست است؟

- تنش و نزاع را مدافع مظلوم ایجاد می‌کند یا ظالم؟

- آیا وقتی طرف مقابل متهم است، باید گوسفند برایش سر برید؟

نینوا

2006-03-08T22:50:00.000+03:30

تجمع پارک دانشجو با خشونت سرکوب شد. می‌خواستم شرح وقایع را بنویسم، اما اصلاً حوصله‌اش را ندارم؛ دیگران نوشته‌اند. حوصله‌ی لینک دادن هم ندارم. نشسته‌ام و "نینوا"ی حسین علیزاده را گوش می دهم و به آنچه دیده و شنیده و خوانده‌ام فکر می‌کنم.

2006-03-08T11:04:00.000+03:30

تلخ تلخم، مثل یک خارک سبز
سردمُ می‌دونم
هیچ زمانی دیگه خرما نمی‌شم.

از "حسین پناهی"

از وبلاگ "عروسک کوکی"

2006-03-02T09:34:00.000+03:30

الناز مطلبی با عنوان " مرگ دیگران" بازنشر کرده که اگر نخوانید ضرر کرده‌اید.

تشکر

2006-02-28T02:39:00.000+03:30

این مطلب "نقطه ته خط" را که خواندم، از خودم پرسیدم که "آخر این چه شیوه استدلال است؟ اینها چه مزخرفاتی هستند که این آقا نوشته؟" دو-سه ماهی است که معمولا مطالبش را می‌خوانم و تا به حال این طور غافلگیر نشده بودم. این غافلگیری اما زیاد طول نکشید؛ اشتباه از من بود. در کمال تعجب دیدم این تنها سوژه آن است که تغییر کرده، نه شیوه ایشان.

این مطلب کم‌اهمیتی نبود؛ لااقل برای من نه. این نشان می‌داد وقتی موضع من در باره یک سوژه به موضع نویسنده نزدیک است، دیگر زیاد به روش‌های استدلال، ساختار مطلب و ... توجه نمی‌کنم و تنها در مغزم می‌نویسم "یکی دیگر هم با من موافق است."

از ناصر خالدیان تشکر می کنم که مرا متوجه این ضعف بزرگم کرد.

-----

گلناز و مرد رومانتیک با کلنگ هم در مورد این مطلب ناصر خالدیان نوشته‌اند.

مقدمه، تمثیل و پرسشی بی پاسخ

2006-02-26T07:41:00.001+03:30

از ترکیب "نسل سوم" متنفرم؛ شاید به خاطر اینکه ریشه های آدم را قطع می کند با وجودی که در ظاهر می خواهد نشان دهد هویت "ما" ریشه در چه دارد. اصلا چه کسی گفته که ما نسل یازدهم نیستیم؟ یا نسل صد و هفتاد و سوم؟ یعنی من هویتم ریشه در "نسل اول" دارد -یا باید داشته باشد- ولی "آنها" از "صفر" شروع کرده اند؟ این ترکیب برای من توهین آمیز است، چرا که گویی حضور "ناظر کبیر"- یا ناظران کبیر یا نسل ناظر- را توی سرم می کوبد. ... بگذریم؛ این را گفتم تا دلیل این که در این نوشته از این ترکیب نفرت انگیز استفاده نمی کنم را بدانید.

این توضیح را بدهم که چون آدم باسوادی نیستم از شیوه های استدلال بدوی و عوامانه استفاده می کنم.

نسل ما در زندان به دنیا آمده، در زندان بزرگ شده و در زندان زندگی می کند. گاهی اوقات وقتی برداشت بعضی از دوستان از آزادی را می بینم، نمی دانم بخندم، گریه کنم، بزنم توی سرش یا بی تفاوت بگذرم. اما زمان هایی هم هست که به آن ها حق می دهم یا لااقل حق زدن توی سرشان را از خودم می گیرم! اکنون یکی از آن زمان ها است.

تمثیل: کودکی را در نظر بگیرید که در زندان بزرگ شده. یک روز زندانبان عروسکی به کودک می دهد اما سه روز بعد آن را از او پس میگیرد. کودک اعتراض می کند. زندانبان می زند توی سر کودک. بعد از یک هفته سکوت، کودک دوباره عروسک را میخواهد و زندانبان طی یک حرکت رفرمیستی اعلام می کند: "اصلا عروسک مال کودک است." و آن را به کودک وی دهد و بعد از دو روز دوباره آن را پس می گیرد که :"عروسک مال توست ولی چون تو خرابش می کنی، من برایت نگهش می دارم." کودک اعتراض می کند و...الخ

پرسش: این که "کودک در پایان عروسک را به دست می آورد یا نه؟" چه اهمیتی دارد وقتی که کودک هنوز هم در زندان است؟

هشتم مارس

2006-02-26T07:41:00.000+03:30

بعد از اینکه درخواست امشاسپندان را خواندم، از خودم پرسیدم مگر هشتم مارس چه روزی است که رفقای فمینیست بخواهند برنامه و نشست داشته باشند. نکند نعوذ بالله روز زن باشد! این است که با اضطرابی وصف ناشدنی به سراغ تقویم رفتم و تازه آن وقت بود که فهمیدم چه زنان فهمیده ای داریم. آری! این فرهنگ مترقی (!) ایرانی-اسلامی ماست (=ما است!) که حتی امشاسپندان را هم به صراط مستقیم هدایت کرده! فلذا از همین جا "ولادت با سعادت حضرت امام موسی کاظم (ع)" را به تمام فمینیست های جهان تبریک می گویم!

فراخوان بودار!

2006-02-15T23:38:00.000+03:30

قضیه این فراخوان تجمع، قدری مشکوک به نظر می آید. ما که امروز رفتیم و مجلس را طواف کردیم و برگشتیم. تا ساعت 11:15 هم هیچ خبری نبود. حتی از یکی از سرباز وظیفه ها در جواب ما که پرسیدیم "اینجا هیچ تجمعی نشده؟" گفت:"نه! اگر قرار بود تجمعی باشد، حتما آماده باش می زدند." یک باره را بگویم؛ "کل این قضیه به شدت بودار است."

اما با توجه به اینکه من هم این فراخوان را در اینجا باز نشر کرده بودم، از تمام کسانی که از طریق این خراب شده (منظور متانا ولیا است.)، مانند خود ما مچل شدند، پوزش می خواهم.

لینک وبلاگ سندیکا را هم تا اطلاع ثانوی بر می دارم و طبیعتا منتظر توضیحاتشان هستم.

تجمع روز چهارشنبه در مقابل مجلس

2006-02-15T01:18:00.000+03:30

كارگران شركت واحد روز چهار شنبه ٢٦ بهمن ساعت ١٠ صبح همزمان با تظاهرات جهانی در حمایت از كارگران شركت واحد٬ در برابر مجلس تجمع خواهند كرد و بر آزادی همه دستگیر شدگان و سایر خواستهای خود پافشاری میكنند.

طبق اعلام کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی این تجمع از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در مقابل مجلس واقع در میدان بهارستان برگزار می شود. همچنین کارگران شرکتواحد اتوبوس رانی از تمامی دانشجویان کارگران و دیگر اقشار مردم دعوت کرده اند که در این تجمع شرکت کنند و همبستگی خود را با مبارزات کارگران اعلام دارند و خواهان آزادی تمامی کارگران زندانی شوند.

لازم به ذکر است که بنا به اعلام اتحادیه جهانی کارگران قرار است روز ۱۵ فوریه مصادف با چهرشنبه ۲۶ بهمن در سرتاسر جهان کارگران جهان به نشانه ی همبستگی با کارگران ایران و خواست آزادی تمام دستگیرشدگان در مقابل سفارت خوانه های جمهوری اسلامی دست به تظاهرات بزنند!

از وبلاگ سندیکای اتوبوس رانی

2006-02-14T16:50:00.000+03:30

حتما این را بخوانید: آغاز حذف دانشگاهي

از وبلاگ ندا دهقانی

چرا من می بلاگم؟

2006-02-14T11:34:00.001+03:30

در فیلم “One Flew Over The Cuckoo’s Nest” –که از نظر من جزو 5 فیلم برتر دنیاست- در یک سکانس، McMurphy می خواهد به Chief بسکتبال یاد بدهد. Chief کر و لال است؛ (در اواخر فیلم می فهمیم که نیست) بنا بر این یکی از پرستار ها (مرد) به نام Washington معترض Mac می شود و گفت و گوی زیر شکل می گیرد:

Washington: McMurphy! What the hell are you talking to him for? He can’t hear a fucking thing.

McMurphy: I ain’t talking to him, I’m talking to myself. It helps me think.

Washington: Yeah, well, it don’t help him none.

McMurphy: Well, it don’t hurt him either, does it? (To Chief) Don’t hurt you, does it Chief? (To Washington) See? Don’t hurt him.

این را گفتم تا وبلاگ نوشتنم را توجیه کرده باشم. نه اینکه خواننده مشکلی داشته باشد ها! چون اینجا اصولا خواننده ای ندارد.

حمایت از تولید داخلی

2006-02-13T19:44:00.000+03:30

این تأکید مصرانه رفیق محمود درافسانه خواندن هولوکاست، به نظر من توجیه پذیر نیست؛ آن هم وقتی که ما از این جر افسانه ها در ایران زیاد داریم؛ مثل افسانه حمله اعراب به ایران، افسانه چنگیز خان مغول، افسانه تیمور ، افسانه نادر، افسانه آقا محمد خان قاجار و ... و در نهایت افسانه اعدام های سال 67!

رفیق محمود می تواند با استفاده از افسانه های فوق الذکر -که آخریش از دستاورد های نظام مقدس جمهوری اسلامی است- هم به تولید داخلی کمک کند! و هم اینکه دیگر نیازی به دعوت کردن از نئونازی های آلمان نیست و خودش و وزرایش و رفقایش می توانند به تنهایی کنفرانسهای معتبری(!) برگزار کنند.

محمود مدرن

2006-02-13T19:17:00.000+03:30

رفیق محمود در سخنرانی اش در راهپیمایی روز شنبه خطاب به کشورهای غربی گفت:" اينكه دانشمندان شما حق داشته باشند در مورد همه چيز تحقيق كنند اما در مورد هولوكاست حق نداشته باشند، بيانگر يك تفكر قرون وسطايي است." آگاهان در این زمینه گفتند: تفکر مدرن یعنی اينكه هیچ کس حق نداشته باشند در مورد هیچ چيزی تحقيق كند اما در مورد هولوكاست هر کس هر [...]شعری گفت، حق دارد.

روز جهانى دفاع از كارگران ايران

2006-02-13T01:14:00.000+03:30

فراخوان کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری و فدراسيون اتحاديه های جهانی
(ICFTU& TUAC- OECD)
روز جهانی در دفاع از کارگران ايران
7-2-2006

پيرو دستگيری تا 1300 کارگر سنديکای شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه و آزاد نشدن آنان، کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری به همراه فدراسيون اتحاديه های جهاني، روز 15 فوريه 2006 را روز جهانی در حمايت از کارگران ايران اعلام کردند.

ادامه مطلب را در وبلاگ سندیکای اتوبوس رانی بخوانید.

حج

2006-02-08T01:03:00.000+03:30

سفر حج و کربلا و مشهد و ... به نظر من به هیچ وجه قابل قبول نیست. وقتی شما بدانید که چند میلیون نفر در این کشور زیر خط فقر زندگی میکنند، وقتی بدانید چند میلیون نفر زیر خط فقر مطلق زندگی میکنند، وقتی بدانید ... (نقطه چین را خودتان پر کنید.) صرف این همه پول و بد تر از آن خارج کردن این همه ارز از کشور برای رضای خدا! چه توجیحی به جز حماقت دارد؟ آخر خدایی که شما می شناسید از اینکه چند میلیون نفر سر گرسنه زمین بگذارند ناخشنود می شود یا از حج نرفتن من و شما؟ گیرم به نظر من، اگر کسی در ایران امروز آن طور که اسلام (منظور اسلام علی است نه اسلام [...]) گفته زندگی کند، امکان ندارد به آن حد از تمتع برسد که بخواهد حج هم برود.

از شما می پرسم "اگر ایالات متحده بخواهد به ایران حمله کند، آیا عراق و عربستان اجازه استفاده از خاک خود را به ارتش ایالات متحده نمی دهند؟"

این معامله چه سودی جز فقر برایمان داشته است؟

بتی فريدن، از پيشروان فمينيسم آمريکا درگذشت.

2006-02-06T13:10:00.000+03:30

بدین وسیله به تمام فمینیست ها، آزادی خواهان و سایر رعایا تسلیات و به رفیق محمود تبریکات صمیمانه خود را ابلاغ می فرماییم.

طلب استغفار!

2006-02-05T21:26:00.000+03:30

اگر بخواهم صادق باشم باید بگویم که من در انتخاب نام مستعار، آن اشتباهی را که نباید، مرتکب شدم. Che که در ابتدا آنرا به عنوان نام مستعار انتخاب کرده بودم مرا به یاد "چه گوارا" می انداخت؛ کسی که همیشه دوستش داشته ام و تحسین اش کرده ام. طبیعتا این برایم خوشایند بود که به این نام خوانده شوم. اما امروز به این نتیجه رسیدم که این کار اگر خیانت به "چه" نباشد، توهین به اوست. پس این شد که می بینید: نام مستعار من از این به بعد Rov خواهد بود.

سندیکا

2006-02-03T01:49:00.000+03:30

...
فرزانه به خیال خودی را لیک
که به تندر پارس می کند
گمان مدار که به قانون بوعلی حتی
جنون را نشانی از این آشکاره تر
به دست داده باشد.

"ا. بامداد"

پیروزی از آن ماست.

در باره "مسیح"

2006-01-31T01:09:00.000+03:30

در مطلب "مسیح"، فکر می کنم لیلا علیپور دچار اشتباه شده. معنای "اما نزد خود چه ام من؟ ابدیت سرافکنده گی و شرمساری" به نظر من این نیست که "مسیح از جاودانگی اش شرم ساره". معناش شاید این باشه که من کسی هستم که (با مرگم ؟) باعث جاودانگی "سرافکنده گی و شرمساری" شدم؛ این احساس شرمساری به نظرم در خود مسیح نیست، که در کسانیه که به صلیبش کشیدند(و یا شاید در همه انسانها). و یا به آخر شعر نگاه کنیم که می گوید:
جاودانه گی
درمانده و حیران
سر به زیر افکند.
...
و خورشید
از شرمساری
چهره در دامن تاریک کسوف نهاد.
***
به هر حال من فکر می کنم علیپور در برداشتی که از شعر داشته کمی دچار لغزش شده.

بازداشت صدها نفر از اعضای سندیکای اتوبوس رانان

2006-01-29T22:40:00.001+03:30

بنا به گزارشات مختلف تعدا بازداشتی ها از ۵۰۰ نفر تا ۱۲۰۰ نفر گزارش شده است. متن کامل خبر
عضو سنديکای شرکت واحد: تا آزادی زندانيان مذاکره نمی کنيم -- خبر از بی بی سی
روز آنلاین: مهر ورزي دولت با کارگران اعتصابی
گزارش اختصاصی آشوب از اعتصاب رانندگان و کارگران شرکت واحد
اوين ديگرجا ندارد
هوا دلپذیر نشد

اخبار سندیکا

2006-01-29T01:17:00.001+03:30

'برخورد پليس ضد شورش با کارکنان معترض شرکت واحد تهران'
متن خبر از بی بی سی

حمایت از سندیکای اتوبوس رانی

2006-01-28T01:31:00.000+03:30

بیایید از اعتصاب سندیکا حمایت کنیم

زنده باد رفیق محمود

2006-01-27T01:47:00.001+03:30

این هم به مناسبت سیاست های هسته ای رفیق محمود!

2006-01-06T01:39:00.000+03:30

نامه ناصر زرافشان در حمایت از سندیکای شرکت واحد، را میتوانید در اینجا بخوانید.

شایعات

2006-01-06T01:06:00.000+03:30

- با توجه به سابقه مقامات دولت جدید در موفقیت خواندن مسائلی که هیچ دخالتی در آن نداشته اند-مانند انتخابات عراق و ...- پیش بینی می شود که احمدی نژاد در سخنرانی بعدی اش، از سکته دوم آریل شارون به عنوان بزرگترین موفقیت دولت در کارنامه شش ماهه خود یاد کند و آن را اولین قدم در راه محو کردن اسرائیل از روی نقشه های جهان بخواند. او احتمالا خواهد گفت: "این نشان می دهد نه تنها دانشمندان سراسر جهان بلکه عزرائیل نیز از موضع ما حمایت می کنند. البته ما خواهان همکاری هرچه بیشتر با عزرائیل در پروژه های بزرگ آینده هستیم."

- شایع شده که قرار است ایران پس از ازسرگیری پژوهش های هسته ای، در قدم بعدی تحقیقات درباره مدال های اتمی اینشتین را نیز آغاز کند. ظاهرا این تحقیقات در یک سایت زیرزمینی در نزدیکی سروستان انجام خواهد شد.

- می گویند پس از سخنان احمدی نژاد درباره اینکه پزشکان باید از شیوه پزشکی ایرانی استفاده کنند، قوه قضائیه در حال تشکیل پرونده برای پزشکان به اتهام ترویج غربگرایی، خرید و مطالعه کتب ضاله و به خطر انداختن سلامت عمومی از طریق به کار بردن دستورات غربی و ... است. ظاهرا بزرگتری پرونده متعلق به پزشک مخصوص امام است که در آخرین لحظات به جای خواندن دعا و دادن جوشانده اسطقدوس (املای درستش را نمی دانم!) به امام، شک الکتریکی-که یک روش کاملا غربی است- داده است. وزارت ارشاد نیز دستور جمع آوری و خمیر کردن تمام کتب پزشکی غربی- از جمله نلسون، هاریسون و ...- را صادر کرده است. در دانشکده های پزشکی نیز از این پس به جای کتب ضاله فوق الذکر مفاتیح الجناح تدریس خواهد شد.

- شایعه: نسیم مهرورزی وزیدن گرفت. ظاهرا پس از این اتفاق که در جلسه هیأت دولت افتاده است، اعضای اعضای هیأت دولت به اتفاق خواستار باز شدن فوری در و پنجره های اتاق شدند. آگاهان با ابراز تأسف از به هدر رفتن نسیم مذکور خواهان وزش نسیم های مشابه در موقعیت های مناسب تر سدند، تا لااقل جلسات هیأت دولتاین جور به هم نریزد.

- می گویند سقوط هواپیمای C-130 به خاطر وزش نسیم مهرورزی در چند کیلومتری این هواپیما بوده و هواپیما هیچگونه نقص فنی نداشته است.

2005-12-24T09:31:00.000+03:30

وبلاگ سندیکای اتوبوس رانان - جهت اعتراض به دستگیری فعالان سندیکا

2005-12-15T01:08:00.000+03:30

ایده یک کاریکاتور: مردی با زن و بچه اش (همان خانواده آسیب پذیر "گل آقا") سه طرف سفره ای نشسته اند، وسط سفره یک کاسه و چند تکه نان هست و در طرف دیگر سفره محمود نوری(!) و پشت سرش سعیدلو ایستاده. محمود در میان هاله ای از نور، در حالی که یک پیت نفت را در کاسه خالی می کند رو به سعید لو کرده از او می پرسد:"کبریت داری؟"

2005-11-24T01:05:00.000+03:30

نمی دانم امروز چه مرگم بود؛ هوا تاریک شده بود که از خانه بیرون رفتم. با دیدن مردم ناگهان این را فهمیدم که چقدر آدم ها زیاد هستند. راستش دلم نیامد شما را بی خبر بگذارم؛ این است که الان دارم اینها را مینویسم.

Manouchehr Atashi

2005-11-21T02:08:00.000+03:30

پرسش

اين ابرهاي سوخته سوگوار
تابوت آفتاب را به كجا مي برند ؟
اين بادهاي تشنه هار و حريص وار
دنبال آبگون سراب كدام باغ
پاي حصارهاي افق سينه مي درند ؟
اكنون درخت لخت كوير
پايان نااميدي
و آغاز خستگي كدامين مسافر است ؟
مرغان رهگذر
مرگ كدام قاصد گمگشته را
از جاده هاي پرت به قريه مي آورند ؟
اي شب !‌ به من بگو
اكنون ستاره ها
نجواگران مرثيه عشق كيستند
هنگام عصر بر سر ديوار باغ ما
باز آن دو مرغ خسته چرا مي گريستند ؟

از منوچهر آتشی

Definition Of Love

2005-11-21T01:27:00.000+03:30

1. Love is just a bug in the human's source code!

ٍMe

2005-11-19T01:33:00.000+03:30

این هم پرتره من!

Khosro Golsorkhi

2005-11-18T03:09:00.000+03:30

خسته تر از هميشه

در دست هاي تو
دنيا
دروغين است
چشمت همه آهن
پايت همه ترديد
دستت همه كاغذ
اين فردا كه فراز دارد مي بيني
قلب بزرگ ماست
دريا درون سينه ام جاري ست
با قايق ترديد
با ارتفاع موج ها ، شلاق
در من همه فانوس ها
خاموش مي شوند
گل ها معلق در فضا
يكريز مي گريند
سنگين يك چيدن
سر پنجه ي بي اعتناي تست
و قلب مغموم كبوترها
در استكاك لحظه هاي دام
با سرخي شفاف
در انتظار مهرباني هاي چشمانند
پايت همه خسته
دستت همه بسته
در من طنين آبشاران نيست
در درست هاي تو
دنيا دروغين است

از خسرو گلسرخی

برخی دیگر از اشعار گلسرخی را می توانید در اینجا بیابید.